Yapmadığım İş Kalmadı Benim (V)
Dost Büfe ve Trafik Çevre Bilgisi Öğretmenliğimin yanın da, 'BUSİ AŞ' de aldığım görev ve sorumluluk sonrası, kısa bir süre de organizasyon içinde fark edilecek bir başarı sağladım.
'BUSİ AŞ' bünyesinde yaptığımız iş, sağlıklı, ekonomik, doğa dostu, elektrikli ısınma sistemleri, sağlıklı beslenme ve buna benzer ürünlerin ev toplantıları ile kullanıcılara tanıtımı yapılarak, kullanma kültürü, bilinci anlatılarak, firma adına satışını yapıyorduk. Memnum kullanıcı ve girişken insanları ise çalışma arkadaşı olarak aramıza alıyorduk.
Ben ve kurduğum ekibim, Saruhanlı’da kısa süre içinde sağladığı başarılar ile ülke genelinde adından söz edilen bir ekip oldu.
Saruhanlı’da Dost Büfe'nin yanına birde BUSİ Bürosu açtım. Vergi Dairesine kaydımı yaptırdım. Aile dostumuz olan bir hanım kızımıza BUSİ Bürosunda çalışmasını önerdim. Kabul etti. 1993 yılı, Saruhanlı’da yine bir ilkti. Eşime arkadaş, çocuklarımın ablası oldu.
Eşim ile birlikte her fırsatta aile toplantıları yapıyoruz; inanılmaz bir enerji var içimizde, çünkü inandığımız, güvendiğimiz ürünleri sunuyoruz insanlara.
Saruhanlı’da ki yapılanmadan sonra bir üst menajerlik kademesine geçtim. Salihli Büro sorumluluğunu aldım. Beş yol denilen mevkideki bir yere taşıdım büromuzu. Çok titiz biri ve çalışma arkadaşımız olan, emekli öğretmenimiz Hakkı Beyin kızına büroda görev verdim.
Akhisar'a kardeşim üstüne bir büro açtık. Kendisi Akhisar Tekel'de çalışmaktaydı o günlerde. Organizasyon bünyesinde düzenlenen yarışmalar da Türkiye birincilikleri, başarıları oldu.
Bu arada bizim başarılarınızın yarattığı sinerji ile, benim de bağlı olduğum Manisa Bürosu Sorumlusu Suat Hoca İstanbul'a gitme şansı yakaladı. İstanbul'a gidip bürolar açtı. Kısa süre de altına, yüksek model bir Mercedes araç çekti. Bu elbette onun hakkıydı.
Ben ikinci el bir Renault marka araç ile bu arada Turgutlu, Ahmetli, Alaşehir, Kula, Bornova, Karşıyaka da yeni bürolar açtım. Ama hakkım olan Manisa İl sorumluğu bana verilmiyordu.
Benim hakkım olan bana verilmeli. Vermezlerse ahlakım, emeğim, örgütlenme gücüm, enerjim ve bilincim ile almasını bilirim deyip: Ulu Park’ın yanın da Sağlık Sokakta bir büro açtım. Ve evimi, ailemi Manisa'daki Büronun Ulu parka bakan kısmına mütevazı bir eve taşıdım.
Bu elbette benim için çok radikal bir karardı. Bu bir başkaldırış, bir hak arayışı, hak ettiğime ulaşma arzusu ve kabullenmeyişin haykırışıydı.
Bunun benim sınırlarımı zorlandığını, başarısız olursam daha da zorlayabileceğini çok iyi biliyordum.
Ama bunu yapmazsam onuru kırılmış, haksızlığı kabullenmiş biri olarak asla yaşayamazdım.